HÜSEYİN KARACA..

Dün akşam üzeri evimin balkonun da oturmuş ayağımı balkonun demir korkuluğuna yaslamış bir vaziyette Manavgat’a tepeden bakarcasına , önümdeki evlerin çatılarına , uzaktan harika görünen Sorgun ormanını seyrederken birden elimde ki telefonda ki bir ,kan aranıyor yazısı ilişti gözüme..

Hastanede tedavi gören Hüseyin Karaca’ya kan gerekli yazısı idi bu..

Hüseyin Karaca…

Ayağımı dayadığım , neredeyse 40 yıla yakın bir zamandır hep evimde ,evimin balkonunda sapasağlam duran bu ustanın yüz akı demir korkuluğu ve eve her girişim de, çıkışımda açıp kapattığım demir kapıyı yapan mesleğinin üstadı yüz aklarından Hüseyin Karaca..

Şaşırdım, inanmak istemedim ve paylaşımı yapan arkadaşımı arayınca acı gerçeği öğrendim..

Haberim yoktu tıpkı birçok Manavgat evlâdı gibi..

Haberim yoktu,ne hasta olduğunu nede hastanede yatıp da kan ihtiyacı olduğundan..

Ne yazık ki son yıllarda hızla büyüyen Manavgat ta kimsenin kimseden haberi yok..

Haber ya hastalığın son devresinde yada vefat haberlerinde ,verilirse selalardan sonra oluyor..

Sabah vefat haberini almadan elimi koyduğum balkon demiri ile konuştum..

Ne güzel bir insan ,ne yetenekli bir usta seni yapan usta, Hüseyin usta.. dedim..

Sıradan bir demiri bir sanat eseri haline dönüştüren bu güzel insan, yaptığı işte en ufak bir hile,hata yapmamış ki kırk yıldır ilk günkü güzelliğini, sağlamlığını koruyorsun,bizimle berabersin..dedim..

Hüseyin Karaca çıraklığını yaparak ustalığını ulaştığı sıcak demircilik de bir Manavgat markası,aranan ustası idi..

Dürüstlüğü, işine hile katmazlığı ,her zaman gülümseyen yüzü karşısındakine güven verirdi..

O da günün birinde ,bana göre çok erken bir zaman da, mesleğinin en verimli çağında, Manavgat’ın ona çok ihtiyacı olduğu bir zamanda demircilik mesleğini bıraktı ve kuyumculuk işine girdi..

Kuyumculuğu da güzel yaptı ama demircilik mesleğinde bıraktığı boşluğu dolduran olmadı..

Arada bir sohbetlerimiz de bunu kendisine hep söyledim ve cevap vermedi ve sadece gülümsedi..

O yeteneğinin ustalığının farkında idi elbette de , mütevazi olmayı seçti..

Bir İstanbul beyefendisi idi Hüseyin Karaca, yine bir İstanbul hanımefendisi eşi ile ülkeye, insanlığa iki güzel evlâd yetiştirip armağan ettiler..

Yapıp da geride bıraktığın eserler,iki güzel evlat ,seni tanıyanlar da bıraktığın güzel izler,hatıralar hep yaşayacak, Allah rahmet eylesin mekanın cennet olsun sevgili kardeşim.

Kalın sağlıcakla..