Paylaşmak Güzeldir..

Hep can sıkıcı moral bozucu konular dan bahsediyoruz ya ; bu gün de biraz spordan bahsedelim ve sizleri yarım asırdan fazla bir zamana ,tarihe ; 1973 yılına götüreyim..

Bu götürme de bana yol arkadaşlığı yapan ,daha doğrusu yazıya ilham veren yukarıda ki siyah beyaz tarihi bir fotoğraf..

Manavgat ın en işlek caddesi, Antalya caddesi ve o zamanlar daki hükümet konağı önünde ki fotoğraf her yıl yapılan Atatürk kros yarışması sonrası çekildi..

5000 metrelik zorlu bir koşu Manavgat şelalesinin üst kısmından başladı..

Bir yıl evvel ilk defa girdiğim bu yarışta birinci olmuş, ardından Antalya da yapılan yarışta da il birincisi olmuştum..

Antalya yı temsil eden takımla , efsane beden eğitimi öğretmeni Mehmet Cankalp in antrenörlüğünde Türkiye de pek çok şehir de yapılan yarışlarda Antalya yı temsil eden takımda idim .

İkinci defa Manavgat birincisi olduğum bu koşu , o zamanlar için hiçte azınsanmayacak bir seyirci topluluğuna sahip ti..

Yapay şelale nin oradan hükümet konağına kadar sağlı sollu kaldırımlar seyirciler le dolu idi .

Özellikle ilk yarışma da ,arkamdaki rakiple aramda epeyi bir fark olmasına rağmen; o seyirci kalabalıklığı ,seyircinin alkışı beni birinci yaptı diyebilirim..

Ve o gün anladım ki ,sporda seyirci faktörü çok önemli..

Seyirci yoksa,alkış yoksa spor yalnızdır,spor zevksiz dir, başarı zordur..

Kolay değil bir rekabet,bir yarış içerisinde 5000 metreyi koşmak ,bunu ancak koşan bilir..

Ama bütün yorgunluğu gideren de o seyirci ve avucları acıtan alkışlar dır..

O yıllarda ki seyirciye bakarmısınız?

Bu seyirci bir stadyum da toplanmamış , şehrin caddesine toplanmış..

Şimdilerde hayal olan bu güzel görünüm ne yazık ki stadlarda bile çok az görünüyor..

1973 den bu yana 53 yıl geçmiş ama hem Manavgat ta ,hem Antalya da ,hem Türkiye de atletizm sporu geri gitmiş..

1973 den beri 5000 metrede tek bir Antalya birincisi çıkaramamış, atletizm de adeta yok olup gitmiş bir Manavgat ve Antalya bunun sebeplerini  araştırması gerekir..

Eskiden bütün okullarda , özellikle ilk okullarda kum havuzu,atlama havuzu vardı, şimdi tek okulda varsa lütfen bana gösterin..

Manavgat stadında koşu pisti yok… diyeyim de gerisini siz düşünün..

Stadyum a koşu pisti, kum havuzu disk,gülle ,cirit atma yerleri yapmak ,yapıp da maçların arasında yada maçların olmadığı günlerde , Manavgat ın çocuklarını, öğrencilerini gençlerini ,hatta yaşlılarını orada yarıştırmak , hiç değilse sporun anası  olan atletizmi  tanıtmak ,sevdirmek , içlerinde saklı olan yetenekleri ortaya çıkarmaya yardımcı olmak çok mu zor?

Sadece Manavgat ta , Antalya da değil; ne yazık ki tüm Türkiye’de özellikle atletizm sporu günden güne geriye doğru gidiyor..

Gerek Avrupa,gerekse dünya şampiyonalarında derde derman için tek bir sporcunun olmaması bunun en güzel örnegi değil mi?

Bir müddet devşirme sporcular ile uluslararası bir kaç başarı elde edilen atletizm sporu ne yazık ki son yıllarda derin bir uykuya daldı..

Bizim kuşak bazı başarıları tesadüfen yakaladı ama şimdilerde tesadüfen bile yakalanmaz oldu bu başarılar..

You May Also Like

More From Author

+ There are no comments

Add yours