Paylaşmak Güzeldir..

Ramazan: Aç Kalmaktan Çok, Hatırlamaktır

Takvimler yine o tanıdık ayı gösteriyor.

Fırınların önünde uzayan pide kuyrukları, akşam ezanına yakın evlerden yükselen o tanıdık telaş… Sofrada bardaklar hazır, gözler saate takılı.

Herkesin içinde aynı bekleyiş, aynı sessizlik.

Ve o ilk yudum su…

İnsanın boğazından değil, sanki kalbinden geçer.

O anda anlarsın…

Aslında ne kadar az şeye ihtiyacın olduğunu.

Ramazan bize aç kalmayı öğretmez sadece.

Ramazan, bize hatırlamayı öğretir.

Unuttuğumuz şeyleri…Şükrü, sabrı, merhameti…

Ve en çok da birbirimizi.

Ama bir gerçek var ki, insanın içine oturuyor:

Biz akşam ezanını beklerken, dünyanın bir yerinde insanlar bir ezanı değil, bir lokmayı bekliyor.

Bizim için açlık geçicidir.Saatini biliriz. Dakikasını biliriz.

Ne zaman biteceğini biliriz. Ama onlar bilmez.

Gazze’de bir anne, çocuğunu oyalamak için “Birazdan” diyor.

Ama o “birazdan” bazen gelmiyor.

Afrika’da bir baba, sofraya bakıyor. Sofra dediğim de bir örtü sadece.

Üzerinde ekmek yok. Ama yine de ailesinin yanında güçlü durmaya çalışıyor. Çünkü bazen insan, açlığını değil, çaresizliğini gizlemeye çalışır.

Bir çocuk var mesela…

Oruç tutmuyor. Ama yine de aç.

Ve kimse ona “Az kaldı” demiyor.

İşte o zaman insan utanıyor.

Elindeki ekmekten değil…

Bugüne kadar fark etmediği şeylerden utanıyor.

Ramazan tam da bu yüzden kıymetli.

Çünkü insanı kendine getiriyor.

Bize şunu hatırlatıyor:

Açlık sadece midede olmaz.

Açlık bazen adalette olur.

Açlık bazen merhamette olur.

Açlık bazen insanın insana olan yakınlığında olur.

Belki de bu yüzden, iftar sadece yemek değildir.

İftar, anlamaktır.

İftar, hissetmektir.

İftar, “Ben tokum” derken bile, bir başkasının aç olabileceğini unutmamaktır.

Çünkü gerçek oruç, sadece yememek değildir.

Gerçek oruç, görmezden gelmemektir.

Ve belki de en önemli soru şudur:

Biz gerçekten aç mıyız?

Yoksa sadece akşamı bekleyen tok insanlar mıyız?

Eğer bu Ramazan’da sadece midemiz değil, kalbimiz de biraz sızlarsa…

Eğer bir sofraya oturduğumuzda, dünyanın başka bir yerindeki boş sofralar aklımıza gelirse…

İşte o zaman Ramazan, gerçekten gelmiş demektir.

Çünkü bazen bir insanın karnını doyuramazsın…

Ama onu hatırlayabilirsin.

Ve bazen dünyayı değiştiremezsin…

Ama kalbinin yönünü değiştirebilirsin.

Ramazanınız mübarek olsun.

You May Also Like

More From Author

+ There are no comments

Add yours