MUTLUMUYUZ?!..

Mutluluk, huzur nerede,kimlerde?

Mutluluğun kaynağı nedir , sebepleri nelerdir? diye sorulsa , herkesin vereceği cevap farklı farklı olurdu herhalde..

Kimi parada,pul da,servette..

Lüks giyimde,son model arabalar da..

Villalarda, köşklerde, saraylarda.

Yatlarda…

Kimileri koltuklarda,makam mevkilerde..der…

Azıcık aşım, ağrısız başım..diyenler de vardır herhalde az da olsa..

Giydiği elbiseleri, ayakkabıları, elindeki telefonu..

Bindiği arabayı, oturduğu evi , bankada ki hesabında ki sayısını bilmediği servetini..

Beğenmeyenler.

Oturduğu koltuğu, bulunduğu makam ve mevkii ile yetinmeyenler .

Ne çoktur bu güzel ülkede.

Kimse yarışta ikinci olmayı bile kendine yakıştırmıyor ne yazık ki..

Üzerinde taşıdığı yeteneği en iyi kendisi bilmesine rağmen bunu asla kabul etmez insanoğlu..

En başarılı,en yetenekli sporcuların bile sporun sadece bir branşında başarılı olduğu halde,ben her branşta bir numarayım, şampiyon da benim, rekortmen de benim diyen ne çok insan vardır yakında uzakta..

İnsanlar buldukları ile yetinmez oldu ne yazık ki..

Gözler hep yukarılarda,hep yükseklerde..

Özenilenler hep pahalılar ve lüksler oldu..

Buna benim gücüm yeter mi?.. Diye hiç sorulmadı..

En lüks evlerde olmayan huzur ve mutluluk bazen çadırlarda,derme çatma çardaklarda..

Son model arabalar da misafir bile olmayan mutluluk ,yürümekte zorluk çeken hurda arabaları mesken tutmuş vaziyette..

Vay efendim, klima ısıtmıyor, soba duman yapıyor… diyenlere;

Soğuk kış günlerinde Manavgat sanayi sitesinin hemen yanında,yol kenarında çadır kurup da sabah kahvaltısını yaktıkları odun ateşinin kenarında yapan Romen vatandaşlarının yüzlerinde ki mutluluğu göstermek lazım..

Yemyeşil otların üzerine oturan evin anasını,onun omuzlarına dayanmış küçük çocuğu ve sandalye de kısa kollu tişörtü ile oturan babayı çok mutlu ve huzurlu gördüm..

Hani şu birçok lükse sahip, doyumsuz insanlar da görülmeyen, bulunmayan mutluluğu ve huzuru gördüm…

Kalın sağlıcakla..