DÜNDAR ÖZ…

Bu dünyadan gider oldu, art arda.

Gider oldu; Allahaısmarladık, hoşça kal…bile diyemeden..

Gider oldu birbirinden güzel arkadaşlar, dostlar..

Gider oldu, geride, birçok insanda güzel izler, güzel anılar, yaşanmışlıklar bırakarak..

Sonradan değil, taaa çocukluktan tanıyıp da, gençliğimizin birlikte geçtiği, acı tatlı bir çok hikayelerimiz olanlar, gün olup bir ekmeği, bir simidi, bir kap yemeği paylaştığımız insanlar gider oldu..

Manavgat’ın nüfusunun bu kadar fazla olmadığı, herkesin herkesi bilip tanıdığı günlerde, küçük Side’de beş yıl okuduğum ilk okulda okurken, ilk öğretmenim olan efsane öğretmen Ramazan Öz’ün iki oğlundan biri idi..

Kelimenin tam anlamıyla çocukluk, ilk okul , gençlik arkadaşım idi Dündar öz..

Çocuk oyunları oynadık, çocuksu yaramazlıklar yaptık hep birlikte..

Kumsalda oynadık, denizde yüzdük..

Halil Gülcü amcanın, mazotlunun küçük dükkanından bisküvi lokum alıp yedik ,buz gibi gazoz içtik..

Gençlikte de çok sık bir araya geldik.

Evlenip çoluk çocuğa karışınca ,birde farklı işler de hayat mücadelesine girişince ne yazık ki, o eski arkadaşlıklar, eskisi gibi olmadı..

İş telefona kaldı, birde bazı yerlerde tesadüfen rast gelmelere..

Kalplerde yerleri değişmezse de ne yazık ki görüşmeler, konuşmalar azaldıkça azaldı..

Bu bir yerde çağın gereği, çağın hastalığı olsa gerek ki ,bu konu hiç kimse için şahsi değil..

Bu yeri dolmaz, yedeği olmaz çocukluk , gençlik arkadaşları art arda gider oldu..

Sevgili Dündar Öz arkadaşım da bugün bu gidenler kervanına katıldı..

Bende her zaman güzel anıları olan sohbeti güzel arkadaşıma Allah’ tan rahmet diliyorum, Mekanın cennet olsun güzel kardeşim, seni hep güzel hatıralarla anacağım.

Öz ailesine sabır ve başsağlığı diliyorum.

Kalın sağlıcakla..