İYİ MİSİNİZ!?..

Selamlar kalbi güzel dostlar,

Yine gündemin tam ortasından şöyle bir geçelim dedim.

Merak etmeyin, uzun kalmayız; zaten bu ülkede kimse bir yerde uzun süre kalamıyor. Hemen bir şey oluyor, gündem değişiyor, fiyatlar artıyor, biz yine başa dönüyoruz.

Nefes nefese bir hayat yaşıyoruz. Gülmeye çalışıyoruz; çünkü başka ücretsiz bir şey pek kalmadı.

Mutlu olmaya çabalıyoruz ama bazen mutluluk da “kampanyalı ürün” gibi denk gelirse alıyoruz. Hayat zor, kabul. Ama biz yine de bir şekilde ayakta durmayı başarıyoruz.

Nasıl mı? Valla biz de tam bilmiyoruz.

Bırakın lüksü… Lüks kelimesi artık sözlükte, ara sıra hatırlıyoruz. Bugünlerde derdimiz kendimizi kurtarmak. Bir telaşın içindeyiz. Herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyor ama kimse tam olarak nereye gittiğini bilmiyor. Kırk hızıyla akıp giden hayatın peşinden koşuyoruz; ayakkabı bağcıkları çözük, nefesimiz yarım.

Durup bakmaya vakit yok. Çünkü durursak düşünürüz, düşünürsek de “Biz ne ara buraya geldik?” diye sorarız. O soruya cevap vermek de biraz cesaret ister.

Peki; ne zaman kendimiz için bir şeyler yapacağız? Hani sadece kendimiz için. Düşünmeye fırsat oluyor mu? Pek sanmıyorum. Çünkü düşünmek bile planlama gerektiriyor artık. Hep bir gerekçe hazır:

“Şimdi sırası değil.”

“Biraz daha sabredelim.”

“Şu ay geçsin.”

O ay geçiyor, bu ay geliyor. Günler haftaları, haftalar ayları kovalıyor. Biz de arkalarından bakıp “Zaman ne çabuk geçiyor” diyoruz. Halbuki geçen zaman değil, biziz.

Arada “Ne yapmalı, elimizden ne gelir?” diye sorduğumuzu duyar gibiyim.

Büyük cevaplar yok. Kimsenin cebinde sihirli formül yok zaten. Belki de bazen hiçbir şey yapmadan durmak gerekir.

Gerçekten durmak. Telefona bakmadan, haber açmadan, gündemi güncellemeden.

Bir çay koymak mesela. Sıcak. Demli. Yanında da kendimize sorulan küçük bir soru:

“İyi misin?”

Cevap mükemmel olmak zorunda değil. “İdare eder” de olur.

Çünkü bu ülkede “idare eder” hâli bile azımsanacak bir şey değil.

Bazen lüks tatil değildir; sakin bir akşamdır.

Bazen zenginlik para değil; kafanın biraz susmasıdır.

Gündem yine değişecek. Biz yine koşacağız.

Ama arada durup gülümseyebilirsek, işte o zaman hayat bizden bir adım geride kalır.

Sağlıkla kalın..