Yine o malum mevsim geldi. Sokaklarda bir telaş, evlerde bir hesap kitap havası… Kırtasiyelerin önü ana baba günü, servis fiyatları dudak uçuklatıyor. Defteri, kalemi, önlüğü, ayakkabısı derken anne babalar kara kara bütçeyi nasıl denk getireceğini düşünüyor. Her eylül ayında olduğu gibi bu yıl da tek bir dert var: “Çocuğumun eksiği kalmasın, yeter ki okusun.”
Peki, soralım kendimize: Onca fedakarlıkla doldurduğumuz o çantalar, gerçekten çocuklarımızın geleceğini kurtarmaya yetiyor mu?
Bugün hangi veliyle konuşsanız aynı dertten muzdarip. Çocuklar sabahın köründe yollara düşüyor, akşam dershaneyle, testle, ödevle boğuşuyor. Oyun oynamaya, nefes almaya, arkadaşıyla iki laf etmeye vakitleri yok. Küçücük yaşta hepsinin sırtına koca bir sınav yükü bindi. Çocuklarımızı maalesef yeteneklerine, ilgilerine göre değil; test kitaplarındaki şıklara göre yetiştiriyoruz. Çocuğun resme yatkınlığı varmış, tamirat işlerini seviyormuş ya da zehir gibi mantığı varmış bakan yok. Varsa yoksa “Puanı kaça yetiyor?”
Üstelik devir değişti. Eskiden “Okusun, eline diplomasını alsın, sırtı yere gelmez” derdik. Şimdiki dünyada ise sadece ezber yapıp diploma almak ne yazık ki yetmiyor. Bilgisayarların, yapay zekanın konuştuğu bir çağda bizim çocuklarımız hâlâ satır satır kitap ezberliyor. Soru sormayı, “Neden?” demeyi, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenemeden okuldan mezun oluyorlar.
Öğretmenlerimizin hali de farklı değil. Onlar da sürekli değişen kuralların, sınav sistemlerinin ve müfredatların arasında sıkışıp kalmış durumda. Oysa bir çocuğun hayatını değiştiren şey ne en pahalı çanta ne de en lüks okul binasıdır. Bir çocuğun hayatını, ona yol gösteren, merak duygusunu aşılayan usta bir öğretmen değiştirir.
Bizler evlatlarımız için dişimizden tırnağımızdan artırıp her şeyin en iyisini almaya çalışıyoruz. Ama unutmayalım; en iyi eğitim, çocuğun sırtındaki çantayı en pahalı eşyalarla doldurmak değildir. En iyi eğitim; çocuğun zihnini merakla, kalbini özgüvenle doldurabilmektir.
Bu pazartesi okul zilleri yine çalacak. Dilerim bu yeni ders yılında sadece bütçemizi ve çantaları değil, bu çocukların neye ihtiyacı olduğunu da artık gerçekten konuşmaya başlarız.
+ There are no comments
Add yours